Duik 870 Eerste zoetwater fotos

Een paar weken terug bood Pieter Balt Linders aan om in een zelden bedoken visvijver te gaan duiken. Pieter Balt had contacten met de visvereniging in Tilburg die de plas in zijn beheer heeft. De vissers wilde graag weten hoe het er onder water uit zag, en of er veel vis te vinden was, met name jonge vis. Jaren terug zijn er Karpers uitgezet in de plas om de groei van planten wat te temperen. Dat is een groot succes gebleken, want op dit moment is er bijna geen waterplant meer te vinden in de plas. Jaarlijks worden ook voorafgaand aan een viswedstrijd 300 forellen uitgezet, maar er worden tijdens de wedstrijd nooit veel forellen gevangen. vorig jaar welgeteld 1 forel, en dit jaar 5.

De plas is ontstaan na zandwinning in het gebied voor aanleg van de A58. Op 6 oktober gezamelijk afgesproken om met 2 buddyparen de plas te onderzoeken op leven. Ik duik met Pamela, en Pieter Balt met John Knappers. Als we zaterdag morgen aankomen in Tilburg regent het pijpenstelen en er blijkt totaal geen beschutting om onder te schuilen. Veel meer dan een paar bomen aan de oever van de plas is er niet. De plas is ongeveer 15 meter diep, maar door de zandafgraving zijn in het diepere gedeelte paddenstoelen van veen en zand ontstaan door de zuigkop. Die paddenstoelen en overhangende randen kunnen welliswaar mooie objecten zijn om te fotograferen, maar ze zijn ook erg instabiel en daardoor levensgevaarlijk. We vermijden daarom de diepere gedeelten en duiken tot een maximale diepte van een meter of 7. Zoals gezegd, veel leven lijkt er niet te zitten. Aan het begin van de duik zien we een redelijke graskarper wegschieten maar verder is er niets dan zand. Na ongeveer 20 minuten komen we wel wat zoetwatermosselen tegen in het zand, en op wat stenen zitten kleine Driehoeksmosselen. Hier en daar wandelt een Zoetwaterkreeftje over de bodem maar verder is het vooral zand. Geen planten, geen vis.

Na 40 minuten besluiten we om te keren, en dan zie ik tot mijn schrik een enorme Schubkarper op de bodem liggen. Het dier schrikt net zo hard van mij als ik van hem, en gaat er als een speer vandoor, jammer, dat was een mooie kans geweest voor een foto. De foto's hieronder zijn de enige die het waard zijn om gezien te worden, de rest heb ik maar snel verwijderd. dit was overigens wel de eerste duik met mijn 9-18mm lens.