Duik 881 Konijnenoren

Eindelijk na een maand weer eens in het water. Rob Adan had mij vorige week al via Facebook gevraagd om een keer samen te duiken. Ik ken Rob nog van de tijd dat hij en zijn broer Jos nog lid waren bij mijn vereniging Stella Maris. Het oorspronkelijke idee was om vorige week zondag al te gaan duiken maar Rob meldde zich met een stevige verkoudheid toen af. Dat was maar goed, want met die storm was het zeker niet veel geworden onder water. de bedoeling van vandaag is het testen van de flitser opstelling die bekend staat onder de naam Rabit Ears, juist ja, konijnenoren! Ow ja, ik heb ook wat opnamen van deze duik in het fotoalbum en Portefolio opgenomen om de foto's wat groter te kunnen laten zien.

Vandaag 1 december dus maar in de herkansing en we hadden om een uur of 10 afgesproken bij het Frans Kok rif. Op het moment dat ik aankom staat Rob al te wachten en breekt er een waterig zonnetje door de dunne bewolking. het is wat fris, maar het water ziet er mooi helder uit. Ik denk dat het ongeveer een jaar of anderhalf geleden is dat ik de term Rabit Ears heb zien staan in een stuk geschreven door Alex Mustard. Ook Ron Offermans is een vervend aanhanger van deze techniek geworden zo bleek op de Aquashot bijeenkomst van oktober. Dank aan Gwenny voor het verslag van die avond waar ik helaas niet bij kon zijn. Ik kamp al tijden met veel zweefvuil in mijn foto's. Vooral het zweefvuil tussen de lens en het onderwerp zijn erg hinderlijk omdat dit grote lelijke lichte ballen worden die moeilijk zijn weg te poetsen(ja inderdaad, ik poets!). Vandaag wil ik eens proberen of deze techniek inderdaad de heilige graal betekend voor groothoek fotografie. De opstelling dankt zijn naam aan de positie van de flitsers. Ze staan op lange armen nagenoeg recht omhoog, en naar buiten gedraaid. Inderdaad dus net als konijnenoren. Door met de afstand tussen de flitsers en de hoek naar buiten te spelen kan een zo optimaal mogelijke beeld worden gecreëerd, ook bij slecht zicht. Dat is in ieder geval de theorie! 

rond een uur of 11 liggen we in het water en de zon is gebleven. Dat beloofd wat voor mijn tegenlichtshots waar ik dit jaar op heb ingezet. Om de theorie te testen blijven we het eerste deel van de duik bij de Reefballs om de flitser instelling te testen. De eerste opname die goed belicht uit de camera komt is veelbelovend:

Alleen wat zweefvuil in het groene water, maar geen hinderlijke lichte ballen. Deze foto komt recht uit de camera, en is alleen verkleind in Lightroom.

deze Anjelieren staan boven op een van de meest rechtse reefballs. mooi tafereeltje zonder nabewerking.

helemaal aan de rechtse kant van de Reefballs staat een klein paaltje (of was dit nou die tuinkabouter, Rob?). bovenop zitten een paar mooie anjelieren. helaas heeft Rob net voor me liggen fotograferen en is het flink stoffig. gelijk een goede test voor de rabit ears.

Deze platen zijn wel wat bewerkt. Wat meer contrast en de witbalans recht gezet, in de donkere partijen heb ik alles bij elkaar 10 witte puntjes in de linkse foto weggehaald. Das in ieder geval een heel verschil met de opname die ik eerder dit jaar maakte bij de staak van een fuik. De Rechtse foto is alleen wat gekropt om de positie van de anjelier beter uit te laten komen. Hier is geen vuil in weggehaald. Wat mij erg mee valt is dat zelfs op 8,5 meter de rimpeling van het water in de zon te zien is. Zo helder was het dus...


De rest van de duik maak ik vooral foto's tegen de wand van de oude dijk, en probeer ik wat tegenlicht opnamen te maken. De zon is niet meer dan een punt, en breekt erg mooi in de golven. deze komt zo uit de camera en is onbewerkt.

Ondiep staat mooi sierlijk bessenwier tussen hele bossen roodwier. Dit geeft erg mooie sfeerbeelden. maar het lijkt of mijn flitsers nagenoeg geen licht geven. Tegen al dat omgevingslicht op een meter diepte kunnen ze gewoon niet op. Ook lijkt het bessenwier wat bewogen. volgende keer wat beter op mijn sluitertijden letten... 1/25s is niet ideaal...

Tot slot maak ik nog wat opnames onder de steiger. Rob heeft ook hier op de bodem gezeten en dat zorgt voor enorm veel stof. Ook met de rabit ears krijg ik het niet helemaal weg.
De foto van de trap heb ik behoorlijk onder handen moeten nemen, maar ik vind zelf de compositie wel sterk.