Duik 882 - Kerstballen

Afgelopen week met Rob Adan afgesproken om Zaterdag 15 december weer naar Dreischor te gaan om de Eieren van de Zeedonderpad te fotograferen. Vorig weekend circuleerde de foto's van Rinie Luijks en René Weterings al over facebook, hoog tijd dus dat ik mijn poging waag. Die Zeedonderpad-eitjes zijn de afgelopen jaren mijn eenhoorn gebleken. Ik leef er ieder jaar naar toe om ze te kunnen fotograferen, en elke keer komt er wel wat tussen. Vorig jaar was het een ongeluk (dat notabene gebeurde onderweg naar een duik) waardoor ik 3 maanden uit de running lag, het jaar daarvoor een lek droogpak, het jaar daarvoor een griep en verkoudheid waardoor ik er precies in december en januari uit lag, daarvoor nog een paar keer droogpak lekkages... en zo gaat het dus al een tijdje. Maar vandaag lijkt het dus wel te lukken. Als ik om half 9 aankom staat de auto van Rinie Luijks er al (leeg, die ligt dus al in het water), en daarnaast nog twee auto's. Ik zet een bakkie koffie en eet een broodje, en tegen 9 uur komt Rob ook aanrijden. Snel omkleden en rond half tien liggen we in het water.

 

Het water is met 6 graden lekker fris maar echt koud is het gelukkig nog niet. We besluiten vanaf de steiger naar rechts te duiken en komen binnen 10 minuten de eerste nesten tegen. Vier nesten in één reefball! Drie van de Gewone Zeedonderpad en één van de Groene Zeedonderpad. Er zit redelijk wat zweefvuil in het water en groothoek opnames zijn daardoor lastig. de techniek van de konijnenoren werkt niet omdat ik de foto's met duiker in portret wil maken en de snoot op de verkeerde flitser heb zitten. Het is mij te veel gedoe om de snoot te verplaatsen dus laat ik het maar zo.

Macro gaat wel prima maar de eitjes zitten op een erg lastige plaats waardoor ik zowat plat op de bodem moet gaan liggen met een andere reefball in mijn zij.  Een hoekzoeker zou hier geen overbodige luxe zijn. Na wat klooien en wisselen met Rob om wat foto's te kunnen nemen heb ik er toch een paar mooie platen opstaan. wat ik hier erg mooi vind is dat de Gewone Zeedonderpadden hun eieren naast tegen die van de Groene Zeedonderpad hebben gelegd. De witte eitjes zijn van de groene donderpad, en de rode van de gewone.

De eitjes zijn zo mooi perfect rond wit en rood dat ze mij aan kerstballen doen denken. Rode en witte kerstballen, maar dan slechts 1mm groot!

Een eindje verder staan een paar mooie anjelieren op de kop van een grote reefball. De zon steekt weer even door de wolken waardoor het water mooi diep groen kleurt. Ik schiet snel een serie om het moment te vangen en dat is na een paar minuten ook weer net zo plots verdwenen.

Op de terugweg zwemmen we nog even verder door voorbij de steiger. Daar vinden we, op weer een reefball, een vijfde nest. dit keer mooi bovenop en ik herinner me de foto van René Weterings, dit is het nest dat hij vorige week fotografeerde. Ik laat nog even een andere fotograaf voorgaan en dan maak ik nog een paar macro opnames.

De flitser staat net achter de eitjes gericht, daardoor krijgen ze een mooie diep rode kleur.

Door de flitser wat meer naar voren te halen en de eitjes direct te belichten ontstaan mooie pastelkleuren. Op deze foto's is alleen hier en daar wat stof weggehaald, verder is er niets mee gedaan.

Door het stof van de vorige fotografen probeer ik noodgedwongen wat te experimenteren met mijn nieuwe snoot op een flitser. Dit lukt aardig maar de juiste controle over het licht en de richting verdienen nog wel wat verbetering.

Na een goeie 50 minuten gaan we weer richting steiger. De maximale diepte van deze duik was bodemdiepte reefballen, dus ongeveer 8,5 meter.