Duik 885 - Donders mooi!

Vrijdag 18 januari weer eens een duik gemaakt met John Knappers. We hadden woensdagavond tijdens de bijeenkomst van het Stella Maris Fototeam afgesproken om de uitkomende jonge Zeedonderpadden te gaan fotograferen. Om 12:30 kom ik zoals afgesproken aan bij duikstek Dreischor Frans Kok Rif, John staat dan al in zijn duikpak. Na het omkleden loopt John voor me uit naar de steiger. Als ik mijn hoofd boven de dijk uit steek zie ik hem net van de trap afstappen en voordat ik bij het water ben zie ik hem nergens meer, alleen een bellenstroom een meter of 10 voor de trap getuigt nog van zijn aanwezigheid. Ik trek mijn vinnen aan en loop de trap af. Ik zet mijn bril op, camera en flitsers aan en doe mijn automaat in.

Na de eerste teug blijkt dat ik geen lucht krijg... in alle haast heb ik mijn kranen dus niet open gedraaid. Ik klim met de nodige verwensingen weer terug de trap op en gebruik één van de meerpalen van de steiger als steuntje om mijn fles op te tillen zodat ik net bij de kranen kan. Niet echt tec, ik weet het!

Als ik voor de tweede keer de trap af loop stap ik de laatste trede mis en kom met mijn been klem te zitten tussen 2 treden. Ik laat me achterover vallen en kan zo net voorkomen dat ik hem breek... Dit is niet mijn dag! Als ik eenmaal in het water lig te dobberen keert de rust terug en daal ik langs de bellen van John af richting reefballs. Eenmaal beneden ligt John met zijn camera bovenop het nest Donderpadjes en ik zie geen mogelijkheid om mijn camera er naast te positioneren. Een reefball verder zit een mooie kleine Zeeappel en een mooie Anemoon die ik gebruik om in te schieten. De positionering en intensiteit van de flitser en snoot is nog niet optimaal en daar moet ik nog wel een wat mee oefenen. 

Zeeappel met snoot uitgelicht. De flitser is nog iets te intens en de snoot staat nog te veel naar voren. Er wordt nog aardig wat zweefvuil aangeflitst.

Een kleine Zeeanjelier, ook hier geld dat de snoot nog veel te ver naar voren flitst.

Na wat foto's te hebben genomen ligt John nog roerloos op het nest en ik zwem naar het ander nest, een meter of 15 rechts van de steiger om te kijken of pa Donderpad er nog is om het te bewaken. Ik maak wat foto's van de eitjes en dan zoek ik de reefball af op zoek naar pa. Hij blijkt binnen in de Reefball te zitten maar daar zie ik geen mogelijkheid om een goede foto te schieten. Terug dus naar de eitjes.

Onder de eieren zit een Penseelkrab zich te goed te doen aan de Zeedonderpaddenkaviaar. Net als ik mijn macro lens van de camera wil afhalen komt pa Zeedonderpad aanzwemmen en zet de aanval in op de krab. Wow! Ik krijg 1 kans om een foto te maken, maar mijn flitser staat verkeerd en het resultaat is een zwarte foto. In de herkansing zit er veel zweefvuil in de opname, en net op het moment dat ik afdruk pakt de Zeedonderpad de krab in zijn bek, draait zijn staart naar me toe en zwemt door de reefball naar de andere kant waar hij de krab uitspuwt en terug zwemt. Als ik na mijn moment van verwondering op mijn display kijk staat er een mooie staart op de foto. Het enige dat van de krab zichtbaar is zijn een paar poten. Jammer, het had een mooie opname kunnen zijn, maar ik wil jullie hem toch niet onthouden.

 

Ik maak nog wat detail opnamen van de Zeedonderpad op het nest. De macro opnames van vooral zijn borstvinnen zijn erg mooi van kleur. Met de snoot zo dicht bij de eitjes doet hij ook een paar uitvallen naar de snoot. Soms hangt hij letterlijk aan de snoot.

Na ongeveer 25 minuten zwem ik terug naar de reefball waar John nog steeds de jonge Zeedonderpadjes ligt te fotograferen. Nu krijg ik wel de kans om ze te fotograferen, maar de eitjes zijn gewoon te klein om er een mooie opname van te maken. Zelfs met de INON 165 en de Subsee 10+ op elkaar heb ik nog meer dan 100 eitjes in beeld. Het is wel een mooi gezicht om de jongen te zien uitkomen en ik probeer wel een serie te maken, maar hier moet echt een macrolens aan te pas komen om mooie opnames te maken. Op de 10 minuten die ik bij het nest lig zie ik tientallen jonge donderpadjes het ruime sop kiezen. Werkelijk een geweldig schouwspel, maar een opname ervan... niet dus.

De eitjes komen uit, maar de echt een mooie opname zit er niet tussen.

Ik laat de jongen weer voor wat ze zijn en zwem nog even terug naar de Zeedonderpad. Na 43 minuten duiktijd tikt John op mijn schouder dat hij er uit gaat. Langzaam zwemmen we terug naar de trap en gaan we op weg naar warme koffie en noodlesoep. Ik wil nog 1 keer terug gaan als de andere nesten uitkomen, omdat die er iets mooier voor liggen en ik de opnames misschien wat beter kan maken. Dat zal dus volgende week wel een keer zijn, en daarna ga ik dus maar hard sparen voor de 60 mm macrolens, of op zoek naar een gulle sponsor :-)

De maximale diepte tijdens deze duik was 8,5 meter, en de duikduur 45 minuten.