Duik 889 - Blauwbaai Huisrif

Eind februari hebben we, zoals inmiddels gebruikelijk bij ons, weer een last-minute reisje geboekt bij Bon Travel. Het oorspronkelijke plan om dit jaar naar Indonesië te gaan hebben we laten varen omdat Pamela zwanger is, en daarom malariagebieden het beste kan vermijden. Bon Travel heeft voor ons eerder mooie reizen verzorgd naar de Cariben en dus reizen we op 10 maart af naar Curaçao, en vervolgens gaan we op 17 maart door naar een oude bekende voor ons, Bonaire. Duiken is niet het hoofddoel van de vakantie maar omdat we toch alle twee duiker zijn zal ik toch wel een paar duikjes maken. Pam mag dan lekker snorkelen en dat is ook zeker geen straf zo zal blijken!

Na een dagje geacclimatiseerd te hebben en Willemstad te hebben bezocht is het dat op 12 maart toch tijd voor de eerste duik. We zitten in een lodge op het golf-resort Blue Bay, waar duikcentrum Diveversity is gevestigd. Helaas is er maar 1 gids/instructeur aanwezig, en er wordt hoofdzakelijk op het huisrif gedoken. Voor een duikje vind ik dat prima, maar ik wil toch wel wat meer zien dan alleen het huisrif. Het huisrif van Blue Bay is wel een van de beste duikstekken van het eiland, dus echt een straf is het nou ook weer niet. Ik heb de gids voor mezelf, terwijl Pamela al snorkelend de baai verkent. Zodra we de eerste overhangende koraalformatie tegenkomen zien we al gelijk 3 Koraalduivels. Deze dieren komen oorspronkelijk uit de Indo-Pasific maar zijn in oktober 2009 hier terecht gekomen na een uitspoeling van aquariumwater met eitjes bij Seaworld Florida(2005). In de Cariben hebben deze dieren geen natuurlijk vijanden en het zijn uitmuntende jagers en ze kweken als konijnen. Ze vormen dus een bedreiging voor alle inheemse vissen in de Cariben. Inmiddels staan ze hier op de eilanden al op de menukaart en dat houdt de aantallen een beetje in toom. De Koraalduivel is in Curacao en Bonaire de enige vis waarop onderwater met een harpoen mag worden gejaagd. Wel is het verstandig om vooraf een cursusje te volgen omdat de verrekte beesten enorm giftig zijn. De vissen leveren op Curacao ongeveer 25 gulden per kilo op en dat is voor veel duikgidsen een leuke bijverdienste. 4 a 5 kilo per duik is geen uitzondering.

Terug naar de duik: De buis- en bekersponzen en het Olifantsoor vormen hier een mooi groothoek onderwerp.

Na ongeveer 15 minuten zien we de eerste French Angelfish. Hij poseert erg mooi onder een koraaltafeltje.

 

Elke keer als ik hier ben kan ik geen genoeg krijgen van de Kerstboomwormen en de kleine gobbies. de kerstboomwormen hebben werkelijk alle kleuren die je maar kan voorstellen en je komt ze samen met de gobbies op bijna elk stuk koraal tegen.

 

Ongeveer halverwege de duik zien we nog 3 Koraalduivels. In het laatste stuk van de duik zie ik mijn eerste grote anemoon met daarin een paar anemoongarnalen. Ook kom ik nog een Slakje tegen en ik experimenteer wat met een kokerworm. 

De gids wijst een Egelvis aan en wanneer die in de diepte verdwijnt zie ik ver beneden ons een Adelaarsrog voorbij glijden. Ik ben helaas aan mijn stopjes begonnen en besluit om er maar niet achteraan te gaan. Aan het eind speel ik nog wat met een mooi wit visje dat erg geïnteresseerd lijkt in zijn spiegelbeeld in mijn dome.

Helaas niet het beloofde zeepaardje... maar zonder meer een erg mooie duik. Eenmaal boven blijkt Pam tijdens het snorkelen wel het zeepaardje te hebben gevonden. Na een korte interval gaan we nog even samen snorkelen, en inderdaad vinden we nu wel het zeepaardje.

Snorkelend fotograferen valt trouwens niet mee... telkens als je denkt nou zit ik er goed voor, moet je weer naar boven omdat je lucht op is. Het vergt enige oefening om de hoekduiken te plannen, maar na enige tijd gaan het me redelijk af. Persoonlijk vind ik de opname van Pam drijvend aan de oppervlakte erg goed geslaagd.

De maximale diepte tijdens deze duik was 13,6 meter en de duiktijd 44 minuten.