Duik 896 - Salt City

Categorie: blog
Gepubliceerd: dinsdag 16 april 2013 09:17
Hits: 2653

Na al het gestress van het duikcenrum tijdens de bootduik besluiten we maar dat ik de komende dagen alleen duik. De eerste duik alleen maak ik op en nieuwe duikstek voor mij: Salt City. De stek ligt in het zuiden tussen de duikstekken Zoutpier, en The Invisibles. Op deze laatste heb ik wel eerder gedoken, en de stekken verschillen weinig van elkaar in dit deel van Bonaire. Ik had me ingeschreven voor de duik vandaag op de Zoutpier maar die is ingetrokken omdat er "te weinig mensen zijn". Als we aankomen op de duikstek zien we wat de werkelijke oorzaak is: er ligt een schip aan de pier om zout te laden. Ik ben nu 3 keer op bonaire geweest, en elke keer is er wel iets waardoor ik niet op de zoutpier kan duiken. Als je echt zou willen kan je ook wel vanuit Salt City naar de Zoutpier snorkelen, maar ik besluit om dat maar uit mijn hoofd te zetten. Een duik dus op Salt City!

 In mijn hoofd maak ik een lijstje met wat ik allemaal wil zien. Eigenlijk moet je dat soort dingen als fotograaf een beetje plannen. Van te voren onderzoeken wat voor mogelijkheden de locatie heeft, wat er te zien valt, en vervolgens een lijst maken met wat je allemaal wilt zien is dan wel aan te raden. Dan zwem je niet zo gauw als een kip zonder kop achter elke vis aan die je ziet. Voor Azie heb ik al jaren mijn lijstje klaar liggen, maar vreemd genoeg voor de Cariben dus niet. Volgend project....

Eenmaal op de duikstek bouw ik in alle rust mijn set op. Het klinkt misschien vreemd, maar het besef dat ik alleen onder ga brengt veel rust en focus. Helemaal alleen ben ik niet, want Pamela snorkelt aan de oppervlakte mee. Eenmaal onderwater blijkt mijn camera weer kuren te hebben. Door de problemen met de lens zitten de sluitertijden zo rond de 1/10s en dat resulteert in veel bewogen foto's. Ik wordt ingenomen door de stilte en vergeet mijn camera maar even. Ik geniet van de mooie duikstek en vooral van de rust om nergens achteraan te hoeven zwemmen. Hieronder de enige platen die een beetje toonbaar zijn.

 

Deze Porcupinefish bleef steeds rondjes zwemmen en gaf me de kans om echt een mooie compositie te schieten, maar door de lange sluitertijden zijn zo een beetje alle foto's bewogen. Dit is de enige plaat die nog een beetje toonbaar is.

een testje met structuren van het hersenkoraal, helaas nog zonder secretarisblenny, maar die komen nog. Vermoedelijk is het diafragma weer losgeschoten want de foto is wat overbelicht. het contrast tussen de blauwe schaduwen en de lichtere poliepen vind ik wel wat hebben.

De maximale diepte was 23,4 meter en duiktijd gelukkig weer als vanouds 57 minuten.