Duik 900 - Tori's Reef

een van de mooiste riffen van Bonaire is naar mijn mening Tori's Reef. Vandaar dat ik mijn memorabele 900ste duik hier maak. Ik heb nog even getwijfeld over Calabasreef, omdat daar een Oranje Frogfish is waargenomen, maar Calabas is verder niet veel meer dan een grote zandplaat met hier en daar een autoband, of een blokje koraal. Ik heb goede herinneringen aan Tori's dus wil ik daar duiken. Tori's is gemakkelijk te vinden. Je rijd net zo lang naar het zuiden tot je bij een brugje komt dat over een zoutwater inlaat van de Zoutplaten van Cargill gaat. Daar parkeer je en je gaat te water via de ondiepe inlaat.

Bij het uitzwemmen, nog net voor de dropoff zie ik een paar grootoog vissen tussen het zachte koraal. Een eindje verder zijn het er zelfs drie op een rij.

\

Dan eindelijk poseert een Harlekijnbaars voor mijn camera. Meestal zwemmen ze gewoon weg op het moment dat je afdrukt, maar deze bleef lang genoeg zitten. De tekening van deze baars heeft wel wat weg van een koraalklimmer.

Als je goed naar de verschillende koralen kijkt krijg je een glimp te zien van wat het 's nachts moet zijn als de poliepen open staan. Deze hier onder heeft helder-groene poliepen. Uiteindelijk krijg ik ook een Fairy Basslet op de foto. De Paars-Gele visjes zie je overal op het rif, maar om er een mooie foto van te nemen heb je een flinke dosis geduld en een beetje geluk nodig.

 Juist als ik terug naar de kant wil zwemmen zie ik in mijn ooghoek een meter of 10 bij me vandaan een klein zwart visje rare bewegingen maken. Net zo snel als het tevoorschijn kwam is het weer verdwenen. Het ding zal niet groter dan een centimeter of 5 zijn, maar de beweging herken ik direct. Dit is een Sailfin Blenny! ik check mijn lucht, nog 30 bar... hmm, ik zou eigenlijk zo langzaam aan omhoog moeten. Eenmaal op de vermoedelijk juiste plaats aangekomen is het even zoeken. Dan zie ik hem, in een dood takje koraal. Alleen het kopje steekt buiten. Geweldig :-(... een gitzwart visje in een spierwit stukje koraal, en even zo wit zand. Dat wordt leuk fotograferen, met een Camera die al ruim een week moeilijk doet. Ik positioneer mijn Camera in het zand, 20 centimeter voor het takje, ik dump mijn vest leeg, en nu begint het wachten. Die 30 bar zal wel opgaan, maar ik wil dat beestje... Alsof de duvel er mee speelt komt het beestje niet verder zijn holletje uit. Een kwartier gaat voorbij, en het beestje zit nog net zoals ik hem vond. Ik moet wringen om nog lucht uit mijn fles te krijgen, en net als ik mijn laatste teug lucht neem, komt tie wat verder zijn holletje uit, in mijn allerlaatste seconden druk ik maar af, en een beetje teleurgesteld zwem ik naar de oppervlakte. De foto hieronder is het best wat ik er van kon maken. Ik ben blij dat ik de duik hier heb gemaakt, ondanks dat ik er geen goed foto van heb, het moment is diep in mijn grijze cellen opgeslagen. En dat is een waanzinnig gevoel! De diepte was 20 meter en de duiktijd 67 minuten.