Duik 903 - De Zeehond

De tweede duik vandaag maken we in de Grevelingen op duikstek Scharendijke haven. We gaan naar een van de wrakjes die hier vorig jaar zijn weggelegd. De Zeehond dus. In de voorbereiding op de IANTD specialty adanced recreational trimix sjouw ik naast mijn dubbelset en camera ook een kleine stage met 50% O2 mee. Het zicht in de Grevelingen is nog steeds niet geweldig en ik ben blij dat ik in tegenstelling tot John mijn standaard-macro objectief heb gemonteerd. Eenmaal op het wrak poseer ik even boven de boeg voor John zijn groothoek opnames. Het zicht is echter te slecht en ik start mijn zoektocht langs het wrak op zoek naar klein spul. Het wrak van de Zeehond is helemaal begroeid met Fijnvertakte hydroïdpoliep Laomedea longissima. Dit is het favorite voedsel voor de Noordelijke Knuppelslak, en die zitten er dan ook genoeg.

Veel hydroïdpoliepen zitten vol met eitjes en als je goed zoekt kom je vanzelf ook de slak tegen. De slakken hebben een afmeting van ongeveer 1 cm. Helaas waaien de hydroïdpoliepen bij de minste beweging in het water alle kanten op en is het maken van een fatsoenlijke opname lastig. Naturlijk zitten de slakjes altijd met de rug naar je toe en is de kop dusdanig gevormd dan die nauwelijks te onderscheiden is. Dit zijn echter de eerste knuppelslakken die ik in 23 jaar duiken tegenkom, dus ik ben sowieso in mijn nopjes.

Boven op het wrak kom ik een forse vlokreeft tegen die zich gelukkig wel goed laat fotograferen. De meeste foto's heb ik gemaakt zonder kleurenfilter op de flitser maar ik maak wel een paar foto's van de vlokreeft in het rood. 

Ik fotografeer nu al weer 3 duiken in Nederland met een snoot, en eerlijk gezegd blijf ik het moeilijk vinden om zelfs met een opening van 1 cm geen zweefvuil op de foto te krijgen. En wanneer ik mijn onderwerpen aanlicht vanaf de achterkant is de voorkant dus onderbelicht. Misschien wordt het toch tijd om de gevorderde cursus onderwaterfotografie eens te doen, al is het maar om mijn techniek aan te scherpen. Als ik boven bij de mast van de Zeehond een foto wil maken van een paar mooie mosselen vraagt John mij om nogmaals te poseren. Omdat mijn balans niet helemaal goed is duurt het even voor ik goed hang en na de foto sessie vergeet ik helemaal dat ik zelf ook een opname wilde maken. We zwemmen door de mist terug naar de kant en komen na een paar minuten uit bij de reefballs. Op en rond de reefballs zitten enorme Noordzeekrabben en ook de Anjelieren zijn van een fors formaat. Ze hebben zo dicht bij de inlaat van de Brouwersdam zelfs normale proporties. Op andere plaatsen in de Grevelingen zijn de Anjelieren slanker, en hebben ze naar verhouding langere tentakels omdat de stroming nihil is. Op de reefballs bij Scharendijke zijn ze vet dik en hebben ze een normale tentakelkroon.

Als John door zwemt besluit ik om op de weg terug naar de trap wat te oefenen met wisselen van automaat met die van mijn stage. Omdat ik mijn camera nog steeds mee zeul laat ik de V-drill (oefening kranen draaien) nog maar even zitten. Tegen de tijd dat ik onder de trap hang is John al bijna bij de dijk over.

De duiktijd was 61 minuten, en de maximale diepte - bovenkant Zeehond - 9 meter.