Duik 904 - De Broezel

Koniginnendag had eigenlijk duik 4 in het duikseizoen van Stella Maris moeten zijn. Door de aanblijvende kou in maart en april zijn echter de eerste 3 duiken geschrapt en de Kroningsduik is dus nu de eerste clubduik van het duikseizoen 2013. De watertemperatuur is inmiddels een heerlijke 10 graden en de hoogste tijd dus. Als ik de duikwijzer open sla zie ik in eerste instantie een duikstek staan die ik niet ken; Goudswaardweg in Bruinisse. Maar wanneer ik de routebeschrijving lees en het kaartje bekijk blijkt het om duikstek De Broezel te gaan. Ik heb in de tijd dat ik nog bij de Duik-commissie zat deze stek verkend en opgenomen in het duikprogramma. De stek had toen nog geen naam en De Broezel leek me toepasselijk, het is vernoemd naar een watertje binnendijks dat hier niet ver vandaan ligt. Ik vond het destijds wel een grappige en toepasselijke naam. Goudswaardweg blijkt de Jan Goudswaardweg te zijn, en is dus dezelfde duikstek. De Broezel is tegenwoordig de stek recht tegenover het watertje en duikstek Goudswaardweg is dus aan de Jan Goudswaardweg (dank aan Rene Weterings en Marloes Otten). Volgens mij heeft nu de helft van mijn lezers afgehaakt... de hoogste tijd dus om door te gaan. De duikstek ligt een paar honderd meter voorbij duikstek Zuidbout en is weinig bekend bij het grote publiek. Dat is maar goed ook want de stek is niet heel erg groot, en een beetje zanderig. Als hier veel duikers te water zouden gaan zie je geen hand voor ogen meer.

Als we anderhalfuur voor kentering aankomen op de stek staat er al een aardig clubje mensen. Gelukkig is het niet heel erg druk. In totaal zijn we met 7 duikers. Oneven is meestal niet zo prettig en ik duik met Kees Vogel en Pieter-Balt Linders, in ieder geval bij het te water gaan. Kees en PB duiken samen en ik duik los mee, vooraf spreken we af dat wanneer ik hen "kwijt raak" ze niet naar boven moeten en gaan wachten, maar gewoon door duiken. Ik heb mijn dubbel 12 bij dus ik houd het wel een paar uur uit. We spreken af dat wanneer er iets niet goed zit ik mijn deco-ballon op laat. De stek is met een bodemdiepte van ongeveer 8 meter bij laagwater ondiep te noemen, wanneer je veel zin hebt om te zwemmen haal je misschien de 10 meter. Met een duikleider op de kant moet dat dus zeker wel goed komen.

De Broezel (of dus Goudswaardweg) is een echte snuffelstek. Op het zand vind je hier en daar een eilandje van oesters die vol met leven zitten. Iedere keer als er in de verte een nieuw eilandje opdoemt begint mijn hart weer sneller te kloppen en ik vraag me af wat ik hier nu weer tegen kom. Vorig jaar zijn hier ook een paar Sepia tentjes gezet, en die staan nog steeds overeind. Vandaag ga ik mijn creatieve brein (ahum...) opnieuw de sporen geven. Voor de tweede keer heb ik 1 snoot, en 1 kleurenfilter op mijn flitsers gemonteerd. Dit keer een paars/roze filter. Dat contrasteert mooi met het groene water. Het begin van de duik is het erg stoffig. Er zijn ons 2 buddyparen voor gegaan en we zwemmen met de stroming mee zodat we lange tijd in ons eigen stof zitten. Als ik mijn buddy's na een half uurtje kwijt ben, ga ik tegen de stroming in zwemmen zodat ik mijn eigen vuil sneller kwijt ben. Ik heb mijn prikker bij voor extra grip, maar die verdwijnt op de meeste plaatsen inclusief hand, pols en onderarm in het slib, en voor die extra grip heb ik er hier dus eigenlijk niks aan. Aan het begin van de duik maak ik dus ook niet veel foto's. Wat Zeesterren, Zeeappels en een enkele Vlokkige Zeenaaktslak maar verder is het niet veel.

Een penseelkrabbetje lijkt mooi te poseren, maar als ik met mijn lens in de buurt kom draait hij weg. het enige dat ik kan doen is een deel van de schaar fotograferen. Het resultaat is een wat vreemde, maar toch wel leuke opname.

Ook de eerste hooiwagenkrabben laten zich inmiddels zien. Dit is zo'n beetje de eerste redelijke opname die ik van die beesten maak.

Pas later als het zicht opklaart zie ik er meer en worden de opnames beter. Het zicht is nu veel beter dan vorige week bij de Zeelandbrug en ik maak een paar mooie opnames van Vlokkige Zeenaaktslakken en Heremietkreeften. De slakken zitten meestal op een oester , het loont vaak de moeite om even te wachten tot hij de rand van de oester heeft bereikt en met zijn kop in het rond zoekt naar meer grip. Dat levert vaak mooie plaatjes op. De Snoot op de kop, en de kleurenfilter op de achtergrond om een mooi contrast te krijgen.

De Heremietkreeften zijn hier niet heel erg groot, maar wel mooi en compleet. Vaak zitten ze gewoon op het vlakke zand waardoor ze mooi afsteken tegen de groene achtergrond. Zeker de opnames in het roze licht doen het erg goed. Het zijn bijna half roze half groene opnames. Door de snoot op de kop te richten is die mooi uitgelicht.

Na 50 minuten besluit ik terug te keren richting kant.  Ik maak mijn laatste opnames en na 66 minuten steek ik mijn hoofd boven water. De maximale diepte was 8,6 meter.

Eenmaal thuis hang ik de camera nog even in mijn vijver. omdat deze niet zo diep is volstaat natuurlijk licht hier en ik laat de flitsers op de kant waardoor de camera veel handzamer wordt. De vissen zijn handtam en zwemmen soms bijna de lens in. Wederom laat de kikker zich helaas niet zien, maar de Shubunkin's maken er een kleurig feest van.