Duik 913 Galathea Squamifera

Na bijna een maand afwezigheid heb ik eindelijk weer eens een duikje gemaakt. Intussen was ook het contract met de hostingpartner verlopen waardoor de website een paar dagen uit de lucht was, maar gelukkig is alles weer hersteld en draaien we weer als vanouds. Ik wilde eerst alleen en duikje maken ter voorbereiding op de cursus Trimix die we bij Ferry van Dorst gaan volgen maar die is uitgesteld naar half september dus ik heb toch maar besloten om mijn camera mee te nemen. En dat is maar goed ook zo zal blijken...

Om weer even te wennen duik ik lekker alleen, op een stek waar ik met mijn ogen dicht de weg weet, De Bergse Diepsluis, in Tholen. In alle rust bouw ik mijn set op en als ik eenmaal in mijn pak sta meld ik even aan het thuisfront dat in op het punt sta om het water in te lopen en na een uur of 2 weer wel contact zal opnemen. Net als ik mijn set op mijn rug wil hijsen zie ik Raymond van Pruissen, mijn laatste buddy, staan en we maken even een praatje. Hij komt er net uit, en meld een zicht van zo'n 2 meter, best aardig dus. Er blijken nog een paar duikers van stella Maris aanwezig te zijn en het toeval wil dat ik gelijk met Dirk van Driel het water in stap. Het water komt al weer op en samen met de golfslag zorgt dat de eerste meters voor een zicht van ongeveer 50 cm, soms minder. Net voordat ik bij het platform aankom blijkt de snoer van mijn lamp onder mijn loodgordel te zitten en dat moet ik dus even herstellen. Als ik een minuutje later verder het platform op zwem trekt het zicht op tot ongeveer 1,5 meter en dat blijft het ongeveer de rest van de duik. Op het platform zie ik een mooie grote hooiwagenkrab, maar ik blijf moeite hebben om die beesten goed op de foto te zetten. Ik gebruik hem om weer even in te schieten en daarma stap ik over op een groepje mooie anjelieren die fier op de reling van het platform staan. Aan de buitenkant van het platform zie ik ook nog een mooie weduwroos. Deze groothoekopnamen maak ik de laatste tijd altijd met flitsers in de stand "Konijnenoren", dit geeft het minste zweefvuil en zorgt voor een mooie natuurlijke belichting.

 

Ik maak ook nog wat opnames van Botryloides, een kleine kolonievormende zakpijp die in vele kleuren voorkomt. In dit geval mooi oranje.

 

Wanneer ik het platform verlaat moet ik me de eerste meters altijd even mentaal aanpassen. De uitbundigheid van leven op het platform contrasteert enorm met de directe omgeving daarvan. Pas na een meter of 5 a 6 komt de begroeiing en het leven weer wat terug. Waarschijnlijk krijgt het leven rond het platform weinig kans om terug te groeien door de grote aantallen duikers die daar iedere week overheen kruipen.

Na een meter of 10 zwemmen zie ik ineens een oude vriend van me, een mooie Zwarte Galathea. Hij blijkt inderdaad een vriend, want dit exemplaar kruipt niet gelijk weg na de eerste flits. Ik krijg dan ook voldoende tijd om het mooi op de plaat te zetten. Ik probeer eerst met normale belichting, en daarna nog wat met een snoot op de flitser omdat er toch wel wat zweefvuil in het water zit. Gelukkig krijg ik de snoot steeds beter onder controle en na 2 foto's staat hij goed. In totaal lig ik ruim een half uur bij mijn vriend, en ongeveer de helft van de foto's deze duik wijd ik aan hem. Op een gegeven moment kruipt hij zelfs gewoon boven op het rifje waar hij zit.

 

Dan wordt het tijd om uit te kijken naar jonge Sephia's, en binnen 5 minuten vind ik mijn eerste. Helaas blijft hij erg dicht bij de bodem waardoor ik hem moeilijk kan isoleren. Ik besluit om het maar eens te proberen met een snoot. Normaal vind ik dit soort opnames niet zo mooi omdat de rand van licht naar donker vaak te hard is. Mijn snoot heeft dat door de taps toelopende lichtopening wat minder, waardoor het licht aan de rand wat verstrooid. Hierdoor ontstaat een mooie natuurlijke spot belichting. Nadat de jonge sephia wat gewend is aan de lens en de flitser blijft hij zitten en bij de tweede foto is het gelijk goed.

 

Wat verder zie ik een schol van redelijk formaat. Hij blijkt totaal niet bang van mijn bijna uitgedoofde focuslampen gaat er zelfs mooi frontaal voor liggen. Ook fe flitser lijkt hem niet te verstoren, en ik maak mijn beste opname van een platvis tot nu toe! Door de nieuwe 14-42mm lens kan ik bij maximale vergroting wat verder weg blijven waardoor de meeste vissen bij macro opnames wat beter blijven liggen.

 

Dan zie ik mijn tweede Sephia deze duik maar die ligt er wat minder mooi voor.

Tot slot maak ik nog wat groothoek opnames van het rif en aan het eind van de duik zie ik nog een groepje van 6 of 7 harders die helaas niet stil blijven liggen. Ik krijg dan ook niet de mogelijkheid om er een mooie opname van te maken, en de duikers die hier over het rif komen zetten helpen ook niet echt om het zicht een beetje te behouden. Het is wel genieten om tussen deze mooie grote vissen te mogen zwemmen.

Mijn tijd zit er op, ik had afgesproken om binnen 2 uur weer contact op te nemen en ik lig er nu 75 minuten in, tezamen met twee keer een kwartier wandelen, en dat kwartiertje kletsen met Raymond maakt dat ik er nu echt uit moet voordat ze de hulptroepen gaan inschakelen...

De duikduur was deze duik dus 75 minuten, en de maximale diepte was onderkant plateau; 11 meter.