Duik 914 Oester Sex

Ik heb al een paar weken last van een verkoudheid maar wil toch wel weer eens een duikje maken. Zondag 25 augustus rij ik met een kop vol snot naar Zeeland in de hoop dat ik onder kan komen. Het zal misschien maar voor een paar minuten zijn, maar ik moet even mijn hoofd onder water steken. "Effe ontstressen!" Wanneer ik rond 15:00 uur aan kom bij de Bergse Diepsluis is het wel druk (wanneer niet!?!) maar er is voldoende plaats, zelfs dicht bij de trap. Omdat ik weer alleen duik, en omdat mijn dubbel 7L niet voorzien is van een Manifold-afsluiter heb ik mijn 4L stage bij voor geval van nood. Ik duik standaard met EAN32 en in de stage zit EAN40. Ik bouw mijn set op, check mijn camera, en kleed me om. Als ik in mijn pak sta bel ik even naar huis om te melden dat ik het water in stap. Bij het aandoen van mijn vinnen blijf ik achter de kabel van de flitsers hangen en die komt los uit de camera. Dit is gelukkig maar een glasvezelkabel en die duw ik vlot terug op zijn plaats.


Wanneer ik onder duik blijkt dat mijn verkoudheid zich gelukkig beperkt tot mijn neus, en ik kan normaal klaren. Als ik eenmaal op het platform ben blijkt 1 flitser niet af te gaan. hmmm, misschien kabel gebroken of zo, dan maar verder met maar 1 flitser. Op de achterkant van het platform had ik vorige keer al een groep mooie anjelieren ontdekt, en die wil ik nog eens op de gevoelige plaat zetten. Doordat ik mijn flitser anders moet plaatsen omdat er één is uitgevallen duurt het even voor de instelling precies goed staat. In het begin zijn de opnames wat over belicht, maar er is nu wel veel minder zweefvuil te zien dan in de opnames van vorige keer. Na de eerste paar foto's zie ik een pluimpje rook uit een van de oesters komen. Dan uit een andere oester weer een pluimpje. binnen de kortste keren spuiten alle oesters een voor een een pluimpje uit, en ik besef dat ik midden in een Oester-orgie ben beland. De pluimpjes rook zijn in werkelijkheid zaadjes en eitjes; de oesters hebben dus gewoon vette seks en letten daarbij op niets of niemand. Het duurt niet lang of de Anjelieren zijn compleet gehuld in een mist van Oester-kwakjes.

Dit levert wel een mooi mysterieus beeld op, en ik probeer ook om een wolkje kwakjes uit een Oester op de foto te vangen, maar dat valt nog niet mee. Steeds als ik een wolkje zie verschijnen duurt het net te lang voor de camera scherp is gesteld. Wanneer ik de sluiter half indruk en wacht tot de ejaculatie van een oester krijg ik zowat kramp in mijn vinger. Overal zie ik pluimen het water in schieten, behalve die waar ik op scherpgesteld ben. hmm, frustrerend! Zolang ik op het platform aan het fotograferen ben flitsen er steeds schimmen langs van mooie grote zeebaarzen, helaas zijn ze niet zo tam dat ze ook werkelijk goed voor de camera komen. Als ik het platform verlaat zwem ik langs de dijk op een meter of 7 langs de onderste rand van de bestorting, dieper is het hier vooral zand. Ik heb vandaag geen vast doel en kijk wel wat ik tegen kom. Een paar dagen terug zag ik in de Facebook groep "Hello Pen Underwater Photographers" een foto van Mieke Noordanus van een Slibanemoon die me erg intrigeerde. Nooit geweten dat die zo mooi kunnen zijn, en Slibanemonen genoeg hier in de Bergse Diepsluis, dus misschien eens kijken wat ik er mee kan. Het resultaat is wel aardig maar dat moet nog wel wat beter.

 

Naast deze Slibanemoon maak ik ook nog wat opnames van de altijd sierlijke Weduwroosjes. hieronder het beste resultaat. de foto is iets gecropt omdat de houder van de macrolens wat scheef zat en een vinetting aan de linker kant liet zien.

Om het geheel dan maar compleet te maken als drieluik heb ik ook nog een witte variant van een Baksteenanemoontje op de foto gezet.

Het volgende dat ik tegen kom is een Grondel die mooi in een schelp van een oester ligt. Ik heb wat met oesters vandaag... Wanneer ik echter met mijn lens in de buurt kom schiet hij achter in en laat zich niet meer zien. De oester staat gelukkig ver genoeg open zodat ik er met mijn lamp in kan schijnen. Ik draai de sluitertijd omhoog naar 1/25ste en het diafragma naar F/5,6 zodat ik voldoende licht in de Oester kan vastleggen. Na vier opnames is het licht goed en de opname mooi belicht.

 

Tot slot wordt ik kort voor de trap nog getrakteerd op een groepje Zeebaarzen en Harders, maar opnieuw zijn ze erg schuw. De enige plaat die ik kan schieten blijkt iets te veraf en niet scherp. Jammer, maar de impressie van de opname is wel goed vandaar dat ik hem toch even laat zien.

Na een uur is het tijd om er uit te gaan, de maximale diepte was deze duik 11 meter. Eenmaal op de kant onderzoek ik mijn flitser en kabel en het blijkt dat de kabel eenvoudig wat te ver uit het voetje is losgetrokken waardoor deze aan de kant van de camera geen flits meer registreerde. Dit is gelukkig snel en eenvoudig hersteld.