Duik 915 Bergse Diepsluis

Zondag 8 september kon ik weer even een paar uurtjes van huis weg om een duikje te maken. Initieel wilde ik naar Kerkepad omdat mijn droogpak nog naar duikcentrum De Grevelingen moet om de schoenen en seals te vervangen door sokken en cuff's. Helaas was ik wat laat weg thuis en onderweg besloot ik om dat pak nog maar even te laten voor wat het was. In Steenbergen dus maar snel aan de pomp gevuld bij Sub Oceaan Services en besloten dat ik opnieuw duik bij de Bergse Diepsluis. Wanneer ik aan kom blijkt de weg afgezet en er staan een ambulance en politie.

 

Ongeval
De ambulance broeders zijn druk in de weer met een slachtoffer... ziet er niet best uit. Ik wacht het even af, maar als de tweede ambulance aan komt rijden besluit ik om te rijden via de Kettingdijk. Net als ik af wil slaan naar de parkeerplaats kom ik Gard Mertens van Mega Diving tegen met een zuurstofkoffer. Ik bied hem een lift aan terug naar de parkeerplaats en eenmaal bij de trap blijkt dat ook Ferry van Dorst en Raymond Wennekes er zijn. Ferry is ooit in een grijs verleden bij Stella Maris begonnen en Raymond is daar nog steeds lid.
Ik ken Ferry vooral van de cursus Self-Sufficient Diver en volgende week start de cursus Advanced Recreational Trimix ook bij hem. Ook dat belooft een bijzonder leerzame cursus te worden. De meeste onderwater-fotografen kennen Raymond inmiddels ook van Onderwaterhuis.nl. Tot zover weer genoeg reclame gemaakt, terug naar de duik van vandaag. Het zicht zou erg goed moeten zijn volgens Raymond, en hij adviseert om vooral rechts van de stek te water te gaan. Watertypering 'kraanwater' wordt genoemd en als ik eenmaar onder water ben blijkt de eerste meters het zicht inderdaad erg goed. Op diepte wordt het toch wel wat minder, maar zeker niet slecht. Op een meter of 8 kom ik de sepia-rekjes tegen en die zijn mooi begroeid met van alles en nog wat, vooral veel zakpijpen en Botriloides, maar ook sponzen en Zeecipressen. Veel Strand- en Zwemkrabben, Hooiwagenkrabben en Spookkreeftjeshebben hun huis gezocht in deze kunstmatige rifjes. Ook een jonge Botervis laat zich zien. Ik maak wat sfeer beelden van de staken en zwem daarna weer verder.

 

 


Wanneer ik bij de staken vandaan zwem stuit ik op een loslopende kreeft die voor niest of niemand bang lijkt. hij wandelt zowat opver mijn camera heen.

Wat me opvalt zijn de enorme hoeveelheid aan Hooiwagenkrabben en Grondels. Voor de zoveelste keer doe ik een poging om de Hooiwagenkrabben er mooi op te krijgen, en ik denk dat het zo langzaam maar zeker gaat lukken. De beestjes hebben een nogal sprieterig uiterlijk en daardoor vallen ze vaak weg tegen de achtergrond. De kunst is dus om ze te isoleren van hun omgeving, maar het is lastig om de beestjes met hun kenmerkende bouw op de foto te zetten. Ik kies twee niet al te grote exemplaren uit en probeer verschillende opnames. Het resultaat is wel aardig al zeg ik het zelf.


Dan maak ik nog wat opnames van een weduwroos. Die beestjes blijven mij toch trekken met hun mooie halfdoorzichtige tentakels. Door gebruik te maken van een kleine scherpte diepte wordt dat nog eens extra benadrukt. De opnames zijn een beetje overbelicht (High Key) genomen waardoor een mooi zacht dromerig beeld ontstaat.

 

Mijn duiktijd loopt inmiddels tegen de 50 minuten dus het wordt wel tijd om de kant op te zoeken. In het ondiepe water van een paar meter zitten hier veel erg jonge Grondels meestal zijn ze weg voor mijn camera eenmaal in positie is maar dit keer blijft er 1 zitten. Doordat ik nog een lange sluitertijd heb staan vanuit het diepere en donkerdere water zijn de opnames een beetje bewogen. Daar moet ik de volgende keer dus wel op letten.


Wat verder zie ik de eerste Groene Wierslakken van dit jaar. Het zijn mooie grote exemplaren. De huidflappen staan vooral bij de grote exemplaren mooi open waardoor de nerven mooi te zien zijn. op de buik en zijkanten geven de heldere stippen bijna licht.

 

 

Ik verlies de tijd een beetje en als ik na mijn laatste foto op mijn klokken kijk moet ik wel heel vlot maken dat ik op de kant kom, want in ben al wat te laat met bellen. Ik had afgesproken om voor half zes te bellen en daar zitten we dus al even over heen.
als ik terug zwem zie ik het ene fotoonderwerp na het andere, maar ik moet er uit, helaas geen sephias en geen harders dit keer, maar wel tevreden over de duik en de foto's. Het was een mooie lange duik van 65 min, met een maximum diepte van 10 meter.


Eenmaal thuis scan ik even de nieuws sites en het slachtoffer van het ongeval blijkt inderdaad te zijn overleden. Onwel geworden na een duik, en dat kan weer vanalles betekenen. Het hoeft niets met de duik op zich te maken te hebben, al kan dat natuurlijk wel. Hartfalen, slechte conditie, en slechte lucht (koolmonoxide) komen als eerste bij me op. we zullen het waarschijnlijk nooit te weten komen. Alleen wellicht via de anonime meldingen van DOSA.