Duik 917 - TecLite deel 2

(dank aan Miranda Schagen voor de foto's)

Dag twee van de cursus TecLite start rumoerig; als ik rond 7:00 uur wakker wordt is dat niet alleen van het gekraai van onze Milan, maar ook van de harde wind en de regen tegen het raam. Als ik mijn hoofd tussen de gordijnen door steek ziet het er niet best uit. Gisteravond zijn alle spullen al gepakt en 3 x nagelopen. Na een korte opfrisbeurt spring ik in mijn onderpak, haal ik de lamp van de lader en geef ik vrouw en kind en kus. Beneden water koken voor de koffie en soep, en brood inpakken... en als ik om 8:15 buiten stap stopt William voor de deur, het weer werkt dan wel niet mee, maar de rest verloopt soepeltjes.


We laden de spullen in en rijden richting Zonnemaire. Als we de N59 bij Sirjansland verlaten en binnendoor gaan rijden richting Dreischor komen we halverwegen de Bredeweg een boom tegen die dwars over de weg ligt. Ik had droog willen duiken vandaag maar dat wordt nu dus toch een nat pak! Omdat juist op dit moment de regen met bakken uit de hemel wordt gekieperd. Gelukkig weegt de boom niet heel erg zwaar en ligt hij vlot langs de weg in plaats van er over heen. Als we in Zonnemaire aankomen is het 9:15 en zijn we toch nog mooi op tijd. Binnen staat de dampende koffie al klaar. De theorie voor vandaag bestaat vooral uit berekeningen en de IANTD filosofie daar achter. Ferry gaat dieper in op duiken met Trimix, de voor en nadelen, en zaken waarop je moet letten. Een van die zaken zijn dus diepetstops. Voor lucht en Nitroxduiken minder interessant, maar voor diepere Trimix duiken een must. Ook software krijgt een plaatsje in de cursus en de tools V-planner en GAP worden behandeld.
Het blijkt dat ik voor alle duikberekeningen de dieptestops ben vergeten, maar omdat ik wel stops voor een gaswissel en het oplaten van de SMB (decoboeitje) heb ingepland sla ik toch niet zo een slecht figuur. Vooral het stromen van de SMB wordt zoveel mogenlijk "on the fly" gedaan en we pikken dat maar op als skill om te gaan oefenen. Dat houd je de eerste meters van de opstijging lekker bezig.
Als we de duiken voor vandaag eenmaal hebben doorgerekend besluiten we bij een blik naar buiten om de duiken vandaag maar af te lasten en een week door te schuiven. De wind waait stevig, en dat betekend flinke golven en hoogst waarschijnlijk dus ook slecht zicht. De regen die sinds vanmorgen onophoudelijk naar beneden gutst maak het er ook allemaal niet prettiger op.
Zaterdag 19 oktober wordt de dag gepland dat we twee Trimixduiken gaan maken... de planning voor de twee duiken wordt opnieuw doorgenomen en doorgerekend…. Dit was in ieder geval het initiële plan, totdat….

Anderhalve dag daarvoor, op donderdag 17 oktober, valt er een mail van Ferry in de bus met de melding dat hij de vooraf berekende en gezamenlijk afgestemde duiken wilt wijzigen in 1 duik van 25 minuten naar 40 meter bij Tetjes. Ok, dat is wel wat anders dan twee korte duikje in de Grevelingen, zeker omdat we kort tegen springtij aan duiken. Het decoschema op Tx28/25 omvat daarmee 6 decostops op 18, 15, 12, 9 , 6, en 4,5 meter. Hmmm, ok dat wordt dus opnieuw rekenen. Om het decoschema niet nog verder te laten toenemen halen we 2 minuten van de duiktijd af en voegen er een dieptestop op 29 meter toe, en zo houden we de totale runtime(duikduur) op 40 minuten. Als ik mijn luchtvoorraad doorreken kan het allemaal precies. Vooral mijn toch wel kleine decostage van 4 liter bleek ook al tijdens oefenberekeningen een bottleneck te vormen in mijn planningen. Zo ook nu, inclusief 1/3 deel voor reserve heb ik voor deze duik 200 bar nodig in de fles. Dat is precies de vuldruk dus zoals gezegd, het kan allemaal net. Vrijdag avond krijgen we na insturen van de berekeningen definitief groen licht van Ferry om de duik aan te vangen. Zaterdag morgen 19 oktober zit ik om 7:30 klaar met een bakkie koffie. De duik uitrusting staat klaar, de boterhammen zijn gesmeerd, en de duik heb ik deze morgen ook nog even doorgelopen. We zijn er dus klaar voor!
Als William om 7:50 voorrijdt laden we snel in, en onderweg nemen we samen de duik nog eens door en bespreken we de planning. Langzaam wordt het licht met mooie rode pastel kleuren in de lucht. Als we in Wemeldingen aankomen bij duikstek Tetjes zijn we de eerste en schemert het nog een beetje.

Kort daarop arriveert ook Joost. Rond 9 uur zijn Ferry en Leonieke nog nergens te bekennen en besluiten we maar om alvast de spullen uit te laden.  het is tenslotte een getijde duik en voor zover ik weet wacht het tij niet op laatkomers. Wanneer Ferry er een kwartiertje later ook is nemen we gezamenlijk de duik nogmaals door. William en ik duiken vandaag met Leonieke, en Joost duikt met Ferry.

Na de breefing van Ferry worden de gassen nogmaals gecontroleerd en het ziet er allemaal goed uit.

 


Als we eenmaal in het pak staan doen we een uitgebreide buddycheck en daarna begint de korte wandeling naar het water.

Dat scheelt ten opzichte van Scharendijke gelukkig een paar honderd meter klunen wat met een zware dubbelset en een stage bepaald geen pretje is. Als we eenmaal onderwater zijn blijkt het zicht het eerste deel slecht. Boven water hadden we al gezien dat het gemaal (waarvoor de Tetjes zijn aangelegd) nog draaide tijdens afgaand water wat dit wel kan verklaren. Als we eenmaal op een meter of 10 zitten wordt het zicht ineens veel beter, het slib dat op de bodem ligt gaat ook langzaam over naar gewoon zand wat zwaarder is en dus beter op de bodem blijft liggen. De bodem loopt langzaam de diepte in en het duurt ruim 10 minuten voor we op 39 meter zitten. Onderweg zien we een mooie grote Zeedonderpad, een aantal Millenium Wratslakken, en heel veel kreeften.Veel dieper lijkt het niet te worden en we hadden afgesproken niet te lang op diepte te blijven. Het is tenslotte een trainingsduik.  Na 2 a 3 minuten duiken we langzaam terug langs de kant naar een diepte rond de 32 meter. Een minuut voor de stoptijd op 29 meter stijgen we langzaam door naar die diepte. Na de stop begint de race tegen de klok die we niet gaan winnen. Omdat we hebben besloten dat we langs de bodem terug gaan en de eerste stop pas op 18 meter is duurt het te lang voor we daar aankomen. Het eerste decoschema gaat dus al overboord. Omdat we uiteraard zonder computer duiken en dus zijn aangewezen op tabellen, een leitje met de runtijden, een dieptemeter en een horloge (of een botom timer) ben je verplicht om na te denken over je nood-scenario's (ik heb voor uiterste nood wel een computer bij op lucht, maar die houd dus geen rekening met het voordeel van de trimix en nitrox in mijn flessen). Dat hebben we dan ook gedaan en op het leitje staan naast de normale runtijden ook 2 nood-scenario's, 1 voor langer en dieper, en 1 voor uitval van het decompressiegas (in dat laastste geval moeten we de duik dus afmaken op Trimix en dat levert veel langere decompressietijden op).  Tijdens de diepe stops zien we onder meer een paar jonge Kabeljauwen en Steenbolkjes. en ondieper zien we ondermeer een Galathea. Op 12 meter schiet William het boeitje, wat een beetje  lastig is want het stroomt inmiddels al weer lekker. We laten ons met de stroming meedrijven en duiken langzaam verder richting kant. Als we alle stops gehad hebben komen we langzaam aan boven. Als ik mijn hoofd na 44 minuten weer boven water steek maakt mijn computer een hels kabaal, ik had op lucht nog zeker 6 minuten beneden moeten blijven, hij vind het niet goed dat ik er al uit ga. Jammer dan, ik heb de komende dagen geen duiken gepland staan dus die kan rustig tot zichzelf komen.  De druk in mijn fles is nog 110 bar, en in de stage zit nog 50 bar, dat is minder dan 1/3 maar we hebben dan ook een noodscenario toegepast en zijn langer weg geweest. Het was een hele mooie en leerzame duik, maar de volgende keer gaat toch echt de camera weer mee, want die heb ik al bijna 2 maanden niet aangeraakt.

Na de duik doen we even een evaluatie en de leermomenten zitten vooral in een betere inschatting van de situatie onder water (hoe verloopt de bodem en past het decoschema daarop), de stroming die in het laatste deel toch wel een rol speelde, en of je wel of niet in zo'n situatie een ballon op laat, of gewoon langs de bodem de duik af maakt. Als je besluit om de ballon wel op te laten dien je vanaf dat moment eigenlijk te gaan driften op de stroming. Uiteraard moet daar wel de stek geschikt voor zijn. Duikstek Tetjes leent zich daar bij laag water prima voor omdat je meer dan een kilometer rechte dijk hebt om langs te driften.

Afsluitend wil ik zeggen dat we deze cursus veel geleerd hebben en dat het een erg leuke groep was die vooral leergierig was. Vaak zie je toch dat het bij veel mensen vooral om het papiertje gaat, maar bij ons was het vooral fun, en de groep, zowel cursisten als instructeurs,was erg gedreven.  Ik wil vanaf deze plaats Ferry en Leonieke heel erg bedanken voor hun inzet en de fantastische verzorging van de cursus, ook mede cursisten Joost en William bedankt voor de gezelligheid, inzet, en wijze lessen. Het was een geweldige ervaring!

We hebben nog wat Trimix in onze set zitten dus met wat EAN36 erbij komen we op ongeveer TX32/15 mengsel en daarmee kunnen we nog wel een leuk duikje maken op de Serpent. Maar eerst nog maar een duikje met de camera... want die heb ik toch wel gemist.