Duik 919 Kerkweg

Ik kom de laatste tijd niet heel erg veel meer aan duiken toe. De laatste duik ligt al weer even achter me maar ik kwam er maar niet toe om de foto's te posten. Het was daarvoor ook al even geleden dat ik in het water lag maar op 29 december was het dan toch zo ver. Ik ben even verleidt om naar Dreischor te gaan om te kijken of ik de Zeedonderpadden kon vinden maar heb toch besloten om naar de Kerkweg in Den Osse te rijden. Eenmaal onderweg heb ik spijt dat ik mijn groothoek lens niet heb meegenomen omdat ik nog wat meer groothoek opnames wilde maken van de Dahlia die ik tijdens de laatste duik met Rob Adan het gevonden. Eenmaal op de duikstek hoor ik dat het zicht niet best is. Onder de 6 meter is het zicht net als vorig jaar nul meter, en heeft het water een melkachtige kleur. Ik besluit om lekker bovenop te blijven scharrelen en om inderdaad opnieuw de Dahlia op te zoeken... kijken of ik hem ook zonder de hulp van Rob kan vinden.

Ik duik weer alleen en heb dus naast mijn gebruikelijke dubbel 7 ook een stage van 4 liter bij. Pamela en Milan zijn ook mee, en die gaan nadat ik ben omgekleed een lekker eindje wandelen. Het water is gelukkig niet heel erg koud, en zeker zo ondiep is het een comfortabele 6 graden. De weg naar de dahlia is lang, en als ik in de buurt denk te komen lijken alle uitsteksels op het rif hetzelfde. Ik moet een paar keer naar boven om me te oriënteren, dat heeft gelukkig zo ondiep nauwelijks fysieke gevolgen, maar je moet er niet aan denken dat je dit moet doen vanaf pak hem beet... 10 meter! Ik gebruik de tijd onderweg om mijn camera in te stellen en wat leuke plaatjes van de rifjes te maken. Uiteindelijk blijft er maar 1 over die de moeite waard is...

 

Fotograferen gaan niet heel erg lekker als het zo lang geleden is. Het duurt lang voordat de instellingen allemaal weer goed staan, en ik heb vooral problemen om de groene kleur, die op zonnige dagen zo mooi kan zijn in Nederland, goed te krijgen. Veel van de foto's zijn niet goed belicht of niet scherp waar ik het wilde hebben. Wanneer ik na bijna een half uur de Dahlia vind maak ik eerst een paar groothoek opnames. Jammer inderdaad dat ik er de 9-18 mm niet op heb staan, omdat de avond zon mooi goudkleurig aftekend door de golven aan de oppervlakte.

 

Ik krijg hem net niet goed op de foto. Alleen een zonnige rimpeling aan de bovenkant van de foto maar beter wordt het niet. Al met al is het wel een aardige opname en zeker de beste tot nu toe. Juist als ik wil beginnen aan wat macro met snoot opnames vouwt de Dahlia zich dicht en het lijkt of hij niet blij is met de snootflitsen want hij trekt zich steeds verder samen. Ik krijg 1 kans voor een opname van de mond, en op de rest van de opnames is het een mooi kleurig balletje.

Na zo'n 45 minuten besluit ik dat het weer genoeg is geweest en keer ik terug naar de trap. Onderweg maak ik nog een paar leuke strijklicht opnames met behulp van mijn snoot op 1 flitser en de andere flitser uit, maar de mooiste blijkt thuis niet helemaal scherp. Jammer want het idee is wel leuk.

 

Misschien iets om volgende keer op door te gaan. Eenmaal bij de trap maak ik nog wat opnames van een paal van het platform door het wateroppervlakte heen. Daar komt op zich wel een leuke creatieve en artistieke opname uit die ik jullie niet wil onthouden. Voor mij persoonlijk is dit de beste opname van vandaag, maar smaken verschillen uiteraard.

Na precies een uur klim ik de trap weer op. De maximum diepte was een kleine 3 meter.