Duik 923 Zeelandbrug

De laatste tijd heb ik veel in de Grevelingen gelegen, vooral omdat de omstandigheden daar wat stabieler zijn dan in de Oosterschelde. Omdat mijn tijd in het water beperkt is (ik kan helaas niet elke week in het water liggen) wil ik de omstandigheden graag zo optimaal mogelijk hebben. Het getij schikt zich helaas nog steeds niet naar mijn agenda en het is inmiddels weer een maand geleden dat ik in het zilte nat heb gelegen. Toch blijft het getijdenwater nog altijd mooi, en duikstek de Zeelandbrug behoort al jaren tot een van mijn favorieten.

Vooral ook omdat je er bijna de hele dag door kan duiken. Ok, het stroomt soms wel een beetje, maar nooit zo erg dat het echt gevaarlijk wordt. Met een camera in je handen is dat echter wel wat anders, maar dan heb je rond de kenteringen nog steeds ruim een paar uur de tijd om verantwoord een duik te maken. Als ik ruim op tijd aan kom bij de brug valt de drukte gelukkig mee. Ik wandel even naar de andere kant van de dijk om te kijken hoe de stek er bij ligt. Langs de kant lijkt het zicht heel aardig maar dat hoeft helaas niet altijd te betekenen dat dat ook op diepte zo is. Rond de Peilers van de brug stroomt het nog flink dus ik kan rustig aan doen. Ik eet op mijn gemak een boterhammetje, bouw mijn set op, controleer de camera en stap in mijn pak. Ik heb mijn linker pols-seal sinds vorige duik geplakt met een stukje oude fietsband en wat lijm (voordeel van een latex-seal) dus ik hoop dat ik nu voor de verandering weer eens droog blijf. Drie kwartier voor kentering stap ik het water in en de stroming valt mee. De bloei zit helaas al aardig in het water wat inhoud dat het zicht beperkt blijft tot een halve meter, en het doorzicht haalt misschien net een meter. Niet ideaal om te fotograferen dus. Van een echte algen-explosie is nog niet echt spraken, wat betekend dat de komende weken het zicht onderwater nog wel verder zal afnemen. Ik beperk me vandaag tot macro fotografie, maar door het beperkte zicht vind ik niet echt veel mooie onderwerpen en composities. Nog voor de peiler van de brug vind ik een mooie kleine groene Zeedonderpad die zich te goed doet aan de eieren van een Geitodoris Planata (Millenium Wrattenslak). Net als ik mijn camera in stelling heb zwemt hij van zijn plaats vandaan eb gaat natuurlijk op een bijna onmogelijk te fotograferen plaats zitten. Als ik eenmaal opnieuw mijn camera en flitsers in positie heb, maak ik eerst een totale belichting, en daarna een paar met de snoot.

Ik probeer nog wat met een Zeecipres, maar dat pakt niet helemaal zo uit als ik zou willen. De plaat is "plat" en spreekt totaal niet. Verder mee oefenen dus want de spiraalvorm van een Zeecipres is wel erg mooi.

Net voor de brug zie ik een mooie grote Zeeanjelier staan. De kroon is ongeveer 8 cm in diameter schat ik en met de snoot aan de achterkant van de anjelier ontstaat een bijzondere belichting.

Onder de brug tussen de staanders van de eerste peiler staat een heel mooi klein roze Zeeanjeliertje en een Baksteenanemoon gebroederlijk bij elkaar. Ook hier pas ik zowel de snoot als een volledige belichting toe, maar de gesnootte opname is toch wel de mooiste.

Op de Peiler zijn de Tubularia nog niet helemaal weg, maar door het vele zweefvuil in het water vind ik de foto's toch wat minder. Wanneer ik meer licht toe laat door het diafragma open te zetten en de sluitertijd te verlengen tot 1/30ste wordt het zweefvuil aanzienlijk minder zichtbaar, maar vallen de Tubularia weg tegen de achtergrond en komt er bewegingsonscherpte in de foto's. Ik zoek even de Peiler af op Boompjesslakken maar vind ze niet. Als ik verder zwem valt de stroming langzaam aan helemaal weg waardoor de algen een gordijn vormen en waardoor ik steeds minder zie. Het zicht is inmiddels gereduceerd tot ongeveer 30 cm.

Wat verder zie ik wel een paar Rosse Sterslakken en een kleine Geitodoris Planata maar ze liggen er allemaal niet mooi bij voor een foto. Ik zoek verder ten oosten van de brug naar Slanke Waaierslakken maar ook die vind ik niet. Ik ben inmiddels al meer dan een uur weg en het wordt langzaam tijd dat ik terug zwem. Ik besluit om in ondiep water nog wat opnames te proberen met de basaltblokken, Alikruiken en Blaaswier. Helaas blijkt ook hier inmiddels het zicht veel minder dan voor de duik van bovenaf leek.

 

De diepte waarop deze foto's zijn genomen is ongeveer 50 cm. Wanneer ik na deze foto's mijn hoofd boven steek, blijk ik ongeveer 3 meter naast de trap te liggen. In totaal ben ik 78 minuten onderwater geweest op een maximale diepte van 13 meter. Leuk om weer eens in getijdenwater te hebben gelegen, maar jammer van het zicht.