Duik 926 Foto onderonsje

Een paar weken geleden heeft John Landa garageverkoop gehouden via Facebook. Duikmateriaal in ruil voor bier! Waanzinnig idee natuurlijk maar John heeft wel goede smaak, en op zijn bierverlanglijstje staan een paar mooie flesjes! Een antieke MK10 met tweede trap voor een Kasteel Trippel lijkt me een eerlijke ruil. Ik moest afgelopen weekend toch ook zelf wat lege Belgische flessen wisselen voor volle, dus heb ik gelijk de Trippels voor John meegebracht. Als uitwisseling stelde ik een gezamelijke duik voor en afgelopen dinsdag 1 juli was de dag dat het ging gebeuren. Een mooi moment voor een avondduikje, met een heerlijk zonnetje. Wanneer ik om 20:00 op duikstek Bergse Diepsluis arriveer is John er ook al. Door John ben ik een paar jaar geleden begonnen met bloggen van mijn duiken, daarvoor stonden de foto's vooral stof te vergaren in mijn PC. daar waar John echt vertelt over zijn duiken benader ik het vaak wat meer vanuit de blik van een fotograaf. Na een babbeltje en omkleden, wandelen we naar de waterkant. We besluiten links van het platform te blijven en als het niet hoeft gaan we niet diep.

Het is weer mijn eerste natte duik van het seizoen, en dat voelt altijd een beetje raar. Wanneer we het water in stappen loopt er een beetje water langs de onderkant mijn pak in en dat ben ik al weer bijna 3/4 jaar niet meer gewend. Brrr!!! Zodra ik mijn wing leegblaas lig ik ook gelijk op de bodem, beetje veel te veel zwaar dus! Overstappen van een droogpak met wolletje naar 5mm neoprene is dan ook een grote stap, zeker wanneer je met een dubbele 12L duikt. Ik heb ook nog 4 kilo lood bij, dus dat kan de volgende keer wel op de kant blijven.

Ik ben nog niet zo vaak links van het platform geweest hier, maar dit is wel een mooi stukje van de duikstek. Ik denk dat we alles bij elkaar toch zeker 100 meter hebben gezwommen... veel verder dan 50 meter van de trap zijn we dus niet geweest! Dit geeft op zich al aan hoe mooi deze stek eigenlijk is. Het rif is hier mooi gevarieerd, ondiep langs de kant vind je nog veel basalt en losse keien. Daar zie je vooral veel alikruiken, en paardenanemonen. Daaronder begint een zone met roodwier waar in het voorjaar ook wel wat kelp(suikerwier) tussen staat. In het roodwier zit van alles en het verdient de tijd om hier even stil te liggen. Vooral zeenaalden, slakken, krabben en heremietkreeften hier.

Maar ook zie je hier al Botriloides op stukjes harde ondergrond, verder door vanaf een meter of 3 a 4 diepte begint het echte rif met stenen en oesters die als losse eilandjes van leven op het zand staan. Daar tussendoor scharrelen veel Grondels waarvan de mannetjes nog steeds de nesten met eieren bewaken. Wanneer een krab of heremietkreeft te dicht in de buurt komt zijn het moedige kleine kereltjes die fel uithalen. De Zwarte grondels laten al vaker kun donkere paaikleur los waaraan zijn hun naam danken, en op het zand zijn ze soms bijna wit. Het is mooi om te zien dat ook deze beestjes hun kleur bijna net zo vlug veranderen als bijvoorbeeld Sephia's.

In de kleur van de Grondels zie je ook tinten oranje en paars terug komen, en het lijkt wel op de kleuren van de Botriloides die hier veel voorkomt in de mooiste kleurcombinaties. Van oranje met rood, tot paars met wit.

Na bijna anderhalf uur scharrelen en fotograferen keren we langzaam terug naar de kant. Op het ondiepe stuk maak ik nog wat opnames van paardenannemonen. Ik zou eigenlijk mijn Snoot moeten gebruiken om de achtergrond zwart te krijgen, maar dat lukt allemaal niet zo goed. Ik laat de snoot voor wat die is en hou het bij wat testshots. John Knappers heeft me ooit eens een mooie plaat laten zien van zo een anemoon en die hebben onder de tentakelkrans langs de rand een aantal blauwe sitppen zitten. Het contrast tussen dat blauw en het rood van de tentakels is verrassend kleurrijk voor Nederlandse begrippen. Het probleem is dat de dieren die mooie blauwe stippen verbergen, en het is een hele kunst om die tevoorschijn te laten komen. Zoals gezegd zijn dit hier maar testopnames om te onderzoeken hoe dit verder uit te werken tot een kunstwerkje. Ik denk dat er een goed macrolens aan te pas moet komen om dit ten volle uit te nutten, tot die tijd doen we het maar met wat cropwerk in Lightroom. Ik wil ook nog wel spelen met scherpte-diepte en de belichting en ik zal dus nog een keer terug moeten naar de Bergse Diepsluis. Goh, wat vervelend!

niet ver naast deze paardenanemoon staat ook een slibanemoon die in mooi Hollands oranje is getooid. de tekening tussen de tentakels is bijna net zo mooi al van een Zeedahlia.

Verder op dit ondiepe stuk zie je ook veel ... die op jacht zijn naar wat lekkers. Het lijken zulke onschuldige dieren, maar als er een een dode krab heeft gevonden zitten er zo tientallen slakken op die hem binnen de kortste keren helemaal oppeuzelen.

Het was een mooie duik, en we hebben lekker rustig aan gedaan. John is een fijne buddy om mee te duiken. De maximum diepte was nog geen 6,5 meter, en de duiktijd op de kop af 100 minuten.