Duik 931 Canavial - Madeira

De eerste duik die we vandaag maken is op Canavial en Pedro, de gids, noemt het een grot op zijn kop. Wat ik me daarvan moet voorstellen weet ik niet precies maar we gaan het zien. We varen naar het westen en na ongeveer een half uurtje wordt het anker uit gegooid.

 

We vallen overboord en dalen af naar de bodem. Pamela geeft weer wat last van een kies die de compressie niet zo kan waarderen. Ze daalt dus wat langzamer dan wij. Dat geeft mij mooi de gelegenheid om nog een silouette te maken.

Wanneer we op 20 meter de bovenkant van een kleine rots zien is het maar een kale bal. Aan de zijkanten zitten wel wat spleten en losse blokken, maar veel bijzonders is het niet. de rots meet ongeveer 10 bij 20 meter, en is ongeveer 10 meter hoog. Pedro wilt ons eerst een Zeedahlia laten zien, maar die is niet echt bijzonder, een beetje bruin/geel en hij zit ook nog eens vrij plat op de steen. Zelfs voor macro is het eigenlijk net niks.

aan de andere kant van de rots zie ik een bijzonder mooie zeester liggen. Ideaal om eens een abstracte opname te maken. De eerste opname die ik maak is de scherpe diepe veel te klein, maar bij de tweede en derde is dat beter. De focus ligt bij de laatste opname het mooist vind ik zelf.

  

Ik maak ook nog een opname van het lichaam van een zeeegel. deze is anders dan die van de vorige duik en heeft hele lange stekels die erg zeer doen kan ik je vertellen. Gelukkig bleven de naalden in het neoprene van mijn pak hangen in plaats van in mijn been of hand. ik heb onderstaande opname overigens behoorlijk moeten oppeppen want de zeeegels zijn zwart van kleur, en dan moet er heel erg veel licht bij uit mijn flitsers wil dat nog iets van een beeld teruggeven.

 Verder zien we wel een mooie murene en veel schorpioenvisjes.

 

Verder redelijk wat kleine vuurwormen en veel Zeeegels. Pamela spot onder twee zeegels een mooie Octopus, maar door de zeeegel er bovenop wordt een foto niets. Als we de rots rond zijn duikt Pedro nog even nar een smalle spleet en wenkt ons. hier zit en Geelkopmurene in de spleet, en hij is zwaar pissed door de duiklamp van Pedro. ik wring mijn flitser in de spleet en richt mijn camera. Al na de eerste flits hangt hij bijna in mijn flitser. Gelijk maar en tweede flits er achteraan maar dan is het wel genoeg voordat hij ons aanvliegt.

We liggen zowat boven op het anker en de duik is na 36 min dan ook ten einde, de maximum diepe was 29 meter.